Zaprezentowany podczas debaty, która odbyła się 11 czerwca w Centrum Prasowym PAP, raport ekonomiczny Instytutu Finansów Publicznych (IFP) wskazuje na ryzyko wzrostu kosztów funkcjonowania przedsiębiorstw, wzrostu cen produktów dla konsumentów oraz osłabienia konkurencyjności części polskiej gospodarki w wyniku wdrożenia projektu ustawy UC100.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska nie wykazało, aby obecny system był niewydolny lub niezdolny do osiągania wymaganych poziomów recyklingu; nie przedstawiono także analiz dowodzących, że model centralny będzie bardziej efektywny ekonomicznie lub środowiskowo. 

Opakowania należą do najszybciej rosnących strumieni odpadów w Unii Europejskiej. Według Eurostatu w 2023 roku w UE powstało 79,7 mln t takich odpadów, co oznaczało średnio 177,8 kg na mieszkańca. Globalna produkcja tworzyw sztucznych przekracza już 436 mln t rocznie, a tylko niewielka część plastiku trafia do recyklingu. Według Komisji Europejskiej sektor opakowań odpowiada za ok. 40 proc. wykorzystania tworzyw sztucznych oraz połowę papieru zużywanego na rynku UE. Czy zmieni to PPWR? W dodatku od 2030 roku wszystkie wprowadzane na rynek opakowania muszą być w pełni zdatne do recyklingu. Co na to branża?

Tradycyjnie na wiosnę Volvo CE zaprasza do swojej szwedzkiej siedziby klientów i media. Tym razem na Volvo Days pojawiło się 70 dziennikarzy, a oprócz maszyn i sprzętu ogromną rolę w prezentacji grały technologie wspomagające ich pracę. Dzięki analizie danych maszyn i zachowania operatorów Volvo jest w stanie projektować rozwiązania idealnie odpowiadające potrzebom, podnoszące wydajność, bezpieczeństwo i korzyści z pracy. Mieliśmy okazję przyjrzeć się maszynom, a niektóre także wypróbować. Większość informacji opublikujemy w naszym czasopiśmie, tu na zachętę przekażemy jednak podstawowe z nich.

W obliczu postępujących zmian klimatycznych kluczowym wyzwaniem dla współczesnej urbanistyki staje się budowa społeczeństw odpornych na te transformacje. Zgodnie z unijną strategią adaptacji celem jest osiągnięcie pełnej odporności do 2050 roku poprzez wdrożenie systemów zdolnych do elastycznego reagowania zarówno na nagłe powodzie, jak i długotrwałe susze. Fundamentem nowoczesnego zarządzania zasobami wodnymi staje się integracja zaawansowanych technologii informacyjno-komunikacyjnych z rozwiązaniami z zakresu błękitno-zielonej infrastruktury, co pozwala na ochronę i efektywne ponowne wykorzystanie deficytowej wody słodkiej.